© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Die Nuusbrokkies van Namibia van Maart 2019

Dit is 8 Maart en daar is weer wat bewolking in de lucht, maar dit wil gewoon niet gaan regenen. In November en December wilden we al graag 'n vroege regen gehad hebben en daar is niets gekomen. Januarie en Februarie zijn voorbij gegaan en we hebben 2 keer 6 mm regen gehad en de laatste keer 19 mm bij Aranos. Het veld was zo gewillig en daar is 'n klein groen laagje met gras en onkruid uitgekomen, maar door de hitte en de zon is het weer terug de aarde ingekropen. Dit wordt 'n grote ramp voor de meeste boeren, die niet weten hoe ze hun vee aan het leven moeten gaan houden. In het noorden waren wel enkele goede buien geweest, maar daar worden maïs en koring gezaaid en daar moeten ze dus veel meer regen krijgen. Maar we zullen maar blijven hopen, dat er in Maart en April nog regens zullen gaan komen, maar daarna is ons regenseizoen weer voorbij.

Ons Oblaten Kongregatie heeft 'n slecht bericht ontvangen uit Abidjan in Ivoorkust. Onze 5 studenten hebben daar hun noviciaat gemaakt en zijn nu bezig met hun studies van filosofie en  theologie. Op 8 Augustus 2018 hebben ze hun noviciaat klaar gemaakt en hun eerste jaar Geloftes afgelegd. Br. Innocenz Marchell Kinda is in Februarie ernstig ziek geworden en in Koma geraakt. Daar is hij weer uit die koma  uitgekomen, maar de komplikasies met zijn lever en nieren hebben zijn dood veroorzaakt op 28 Februarie. Zijn hart kon dit niet verwerken. De Provinciale overstes zijn nu met onderhandelingen bezig met de twee ambassades van Namibia en de Ivoorkust om het lichaam  van Br. Innocenz terug te brengen naar Namibia en dan zal hij op het Oblaten kerkhof in Keetmanshoop begraven worden.

Op zaterdag 2 Maart hebben we n mooie Diakenwijding gehad in Karasburg van Trevor Rautenbach. Bisschop Willem Christiaans het hem tot diaken gewijd. Hij is op pad naar zijn priesterwijding als bisdompriester. Dit was goed om al die mensen van het zuiden weer terug te zien. Ik was ook 10 jaren parochiepriester in Karasburg. Ik heb ook Gabis in het Namareservaat bezocht, waar ik ook jaren aangesteld geweest ben. Op zondag ben ik in Ariamsviel geweest om daar kerk te houden en heb daarna ook nog gauw Heirachabis bezocht, waar ik in Mei 1968 begonnen ben in Namibia.

De laatste twee weken was ik in Windhoek bezig. Ik heb 'n suksesvolle operatie gehad van het bloedballonnetje van meer als 5 sentimeter doorsnee, Aneurysme wordt dit genoemd. Ze hebben dit met de modernste middelen gedaan en op de derde dag kon ik weer uit het ziekenhuis uitstappen met twee kleine pleistertjes, die ik zelf later kon aftrekken... ongelooflijk. Maar de operatie was duurder als 'n open hartoperatie! Daar zijn nog wel enkele problemen als ik 'n paar honderd meter stap, dat ik 'n grote stijfheid en pijn voel in de rechterbil. Maar dat moet zeker weer door oefening genezen.

Maar het echte probleem was mijn prostaatonderzoek. Daar was 'n biopsie gedaan vanwege het hoge  PAS. De uitslag kwam na 5 weken: Positief... dus kanker in die prostaat. Door 'n scan is vastgesteld, dat die kanker nog niet in mijn benen uitgezaaid is. De dokter wilde zomaar in de namiddag met de bestraling beginnen. Ik vroeg of er ook andere methodes waren om die kanker te onderdrukken. Zij zei toen, dat 'n driemaandelijkse inspuiting ook zal helpen, maar dat ik later toch misschien ook die bestraling nog daarbij zou moet gaan nemen. Zij heeft mij toen zomaar die eerste inspuiting daar in Windhoek gegeven voor ik weer terug naar het zuiden gereden ben. Dus einde Mei zal ik weer naar Windhoek opgaan voor de volgende inspuiting. We zullen maar afentoe die bloed laten kontroleren op die PAS se waardes. Maar 'n mens moet zeker met die ziekte ook leren leven. Morgen word ik er al 'n jaar ouder mee. Hopelijk nog enkele jaren daarna ook, maar je moet toch ook ergens aan dood kunnen gaan.

Het Education Departement heeft zijn hostelgeld voor het eerste trimester al klaar betaald, terwijl de Staat overal sukkelt om achterstallige schulden aan municipaliteiten te betalen. Hospitalen klagen dat er te weinig medicijnen zijn etc., maar gelukkig hebben ze onze hostels nu betaald en hoeven we niet in schulden te komen.

In Namibia worden we nu allemaal slim gemaakt met Internet-bankieren. Geen gewone papieren cheques worden meer aanvaard en je moet 'n bankkaart, debitkaart of Visa hebben om je rekeningen te kunnen betalen. Maar daar zit 'n limit op vastgesteld, zodat niemand jou 'n mes tussen je ribbes zet en jou dwingt om maar het hele bankkonto daar leeg te halen. Maar bij grote inkoopjes heb je toch 'n groot bedrag nodig en moet je met jouw slimfoon ook daar maar gaan inspringen. Maar ik ben nog 'n beetje dom en werk dan liever met de laptop en die sleep je niet zo gemakkelijk mee.

Dit was het maar weer voorlopig. Hartelijke groeten aan allemaal en tot die volgende maand April.
P. Martin