© De Nederlandse Provincie van Oblaten osfs | contact
Philothea

Wegen tot een evenwichtig leven
Willem Spann osfs

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | nawoord | naar index

13. METTERDAAD – In eenvoud en bescheidenheid jezelf zijn

(Inleiding, deel III, 4-7)

Beste Philothea,

Als eerste 'kleine deugd' heb ik je in het vorige stukje laten kennismaken met het geduld. Wat nu volgt, presenteer ik je maar onder de vlag van de eenvoud en de bescheidenheid, hoewel je in de oorspronkelijke tekst en de vertalingen ervan lezen zult over 'nederig zijn' en zelfs over 'houden van je eigen armzaligheid'. Ik denk, dat jij als moderne mens daar moeite mee hebt. Vandaar dat ik je niet vermoeien wil met lange uiteenzettingen over die zaken (had ik toen zoveel woorden nodig omdat het me zelf niet zo duidelijk was?). Liever neem ik je mee naar de binnentuin van de eerste zusters van de Visitatie in Annecy, waar ik vanuit een andere gezichtshoek dezelfde dingen heb proberen te zeggen. Luister met de zusters mee!

Ik wil mijn gedachten met drie voorbeelden verduidelijken. Allereerst moet je er eens over nadenken, wanneer we een kledingstuk 'eenvoudig' noemen. Dat is, wanneer het geen overbodige frutseltjes en franjes heeft. Die zijn meestal bedoeld om, meer dan betamelijk is, de aandacht op jezelf te richten. Bén je de moeite waard, dan val je alleen daardoor al genoeg in het oog. Wees gewoon eerlijk jezelf, vertoon je zoals je je vóelt. 'Pure natuur', heet dat in goed Nederlands. Ik kan niet genoeg benadrukken, dat je nooit een rol moet spelen, maar rechttoe rechtaan dát moet doen waartoe je je geroepen voelt, zonder verdere plichtplegingen. 'Als je niet wordt als kinderen…', zei de Heer, en dat geldt na al die eeuwen nog steeds.

Verder zou ik je willen uitnodigen, goed te kijken naar het bekende tafereel van Martha en Maria, bij wie Jezus eens op bezoek ging. Op het eerste oog voldoen ze allebei keurig aan het ideaalbeeld: wees wie je bent. Gelukkig valt dat verschillend uit, want mensen zijn nu eenmaal niet hetzelfde. Maar de fout van Martha is, dat ze gaat vergelijken. Ze stoort zich aan de manier waarop Maria de gastvrijheid vorm geeft – en ze weet bijna zeker, dat ook Jezus zich daaraan wel storen zal. Ze wordt dan ook berispt, niet om 'de vele dingen waarvoor ze zich uitslooft' (zo zit ze in elkaar, en dat geredder is óók nodig), maar omdat ze niet kan inzien, dat Maria zich net zo goed helemaal geeft en dat háár manier óók prima is, zelfs 'de best mogelijke manier'.

Tenslotte zullen we samen nog even luisteren naar die andere Maria, de meest begenadigde mens op aarde. Ze had alle reden, 'hoog' over zichzelf te denken. Maar ze wist, waar haar waarde vandaan kwam: 'Hij die machtig is, heeft grote dingen aan mij gedaan'. Die hele Magnificatzang (lees hem eens rustig door!) is één lofprijzing: de aandacht wordt verplaatst naar de Grootmaker, en geen moment wordt een ander mens met haarzelf vergeleken, tenzij om te zeggen, dat Hij 'aan alle kleine mensen goed doet', zoals Hij ook háár uit haar 'geringheid' heeft opgetild.

Van groot nut voor jullie moderne levensgevoel, waarin 'zich klein voelen' niet meer schijnt te passen, is volgens mij overigens het volgende Jiddische verhaal: 'Een leerling vraagt aan zijn rabbi: "Hoe komt het toch, dat vroeger mensen God van aangezicht tot aangezicht konden zien en nu niet meer?" De rabbi antwoordde: "Omdat nu niemand meer zó diep bukken kan" (Jos Lammers, Woord en Leven, 1984).