© De Nederlandse Provincie van Oblaten osfs | contact
Philothea

Wegen tot een evenwichtig leven
Willem Spann osfs

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | nawoord | naar index

27. METTERDAAD – Seksuele harmonie in alle levensstaten

('Inleiding', deel III, 39-41)

Beste Philothea,

Je zult je het hoofdstuk herinneren over de "eerbied voor de mens en zijn liefdeleven" (nummer 16). Daarin heeft mijn zegsman gewezen op de twee belangrijkste elementen van de deugd van kuisheid: het gaat om eer en om het hart. Lang heeft hij geaarzeld voordat hij deze grondbeginselen ook durfde toepassen op de drie laatste levenscondities die ik in mijn "Inleiding" ter sprake heb gebracht: gehuwde mensen, weduwen en celibatairen (mensen die bewust ongehuwd leven). Je moet weten, dat de manier waarop ik daarover schreef (uitgaande van hoe de mens dient om te gaan met zijn behoefte aan voedsel) kort na het verschijnen van het boek al geleid heeft tot bedenkingen bij een aantal uitgevers. Die lieten de bewuste hoofdstukken dan ook eenvoudig weg, samen met enkele andere, over bals en spelen bijvoorbeeld. Maar omdat leden van leesgroepen uit jouw eigen tijd hem lieten weten, er geen enkel probleem in te zien, volgt hier dan toch eindelijk zijn samenvatting.

Rond belangrijke dingen in het mensenleven groeit altijd een zekere 'cultuur'. Wat doe je, wat doe je niet? Op onze voeding toegepast, kun je als "goed gedrag" bestempelen: eten om te leven en niet andersom; elkaars eetplezier niet vergallen; gun een ander óók wat; het mag gerust "lekker" zijn; overdaad brengt meestal schade teweeg; het maakt veel uit hóe je eet; ga er niet helemaal in op (word geen "keukenmeid van de geest", zoals een van mijn vertalers het uitdrukt). Ook rond liefde en huwelijk geldt een redelijk algemeen aanvaarde cultuur, een etiquette, waarin de genoemde pijlers, de eerbied en de zuiverheid van hart en intentie, een hoofdrol spelen. Die kunnen een mens brengen tot een harmonieus omgaan met de behoefte aan intimiteit en menselijk nabij-zijn die ons allemaal eigen is.

Dat ik een apart (en zeer uitvoerig) hoofdstuk heb gewijd aan de weduwen, zal wel door de omstandigheden van mijn tijd en door mijn persoonlijke levensverhaal zijn bepaald. Ik had nu eenmaal veel te maken met dergelijke alleenstaande vrouwen. Ik hoefde in de Bijbel niet lang te zoeken naar een lange reeks geschikte raadgevingen voor deze "kwetsbare" groep. Het uiterst korte hoofdstukje over de "maagden", de celibatairen zou je kunnen zeggen, is zoiets als de kroon op wat ik de "mensen in de wereld" te zeggen had. De zuiverheid van hart spreekt er – je kunt het al raden – de hoofdrol in.