© De Nederlandse Provincie van Oblaten osfs | contact
Philothea

Wegen tot een evenwichtig leven
Willem Spann osfs

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | nawoord | naar index

29. STANDHOUDEN – In weer en wind

('Inleiding', deel IV, 3-10)

Beste Philothea,

je kunt niet zeggen dat ik de jonge vrouw waar mijn geestelijke wenken in oorsprong voor bedoeld waren, gemakkelijk aan haar lot heb overgelaten. Acht hoofdstukken lang heb ik haar onderhouden over bekoringen en gevaren die haar zielsevenwicht zouden kunnen verstoren. Ik zal er mijn reden voor hebben gehad. Voor jou wil ik het allemaal heel kort samenvatten, in de wetenschap dat je het, mocht het nodig zijn of je nieuwsgierigheid opwekken, wel eens uitgebreid zult nalezen.

Er is verschil tussen een bekoring op zich, het genoegen dat je er al dan niet in schept en de instemming ermee. De strijd op allebei de laatste fronten kan hevig zijn en een leven lang duren. Zolang je vastbesloten bent nergens aan toe te geven, is er van zonde geen sprake. Ja, de strijd zelf zorgt voor een hoge geestelijke bloei.

Een bekoring kan in zoverre zondig zijn, dat we die soms zelf door te grote onvoorzichtigheid hebben uitgelokt. Een gewaarschuwd mens telt voor twee; ook hier geldt: "Ken jezelf!" Ook met het plezier dat gelegenheden tot zonde kunnen bieden, moet je uiterst voorzichtig omgaan, al zou je niet uit zijn op het toegeven aan de zonde zelf.

Goede middelen tegen zware bekoringen zijn het gebed (denk aan de twee laatste beden van het Onze Vader!), het afleiden van de geest door aan God of aan goede en nuttige dingen te denken (een spannend boek, mooie muziek en, in jullie dagen, boeiende tv-uitzendingen en verdere "sociale media") en eventueel de hulp en goede raad van een leidsman, vriend of biechtvader.

Hoewel minder spectaculair, is de dagelijkse strijd tegen de kleine fouten die een mens kan maken, zeker even waardevol als die tegen het grote kwaad. Men spreekt hier wel van het martelaarschap van de dagelijkse trouw. De liefde waarmee je je eenvoudige plicht vervult, houdt je af van allerlei zaken die nauwelijks je aandacht verdienen. Het princiep van "ken jezelf" stelt je misschien in staat, je met opzet iets te ontzeggen waartoe je te zeer geneigd bent of eens spontaan iets te doen wat je niet zo "ligt". Zo bereid je je in vredestijd al voor op een eventueel komende oorlog.