© De Nederlandse Provincie van Oblaten osfs | contact
Philothea

Wegen tot een evenwichtig leven
Willem Spann osfs

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | nawoord | naar index

31. STANDHOUDEN – Blijdschap en dorheid

('Inleiding', deel IV , 13-15)

Beste Philothea,

het is misschien verrassend, dat ik op het einde van dit deel over de "deugden" zoveel aandacht besteed aan gevoelens als blijdschap en dorheid. Toch spelen ook deze een grote rol in het evenwicht dat ik je vóór alles wil aanbevelen. Lees nog eens wat ik daarover schreef: "Al gaat de hele wereld rondom je op zijn kop staan, dan moet jij nog een punt van onveranderlijke rust blijven… Ook als alles zich onderste boven keert, niet alleen rondom je, maar ook binnen in je, dan moet één ding gelijk blijven: je wil… Je besluit God nooit in de steek te laten … houdt je ziel in een volkomen evenwicht", als was ze een bij, zo leg ik uit, die in een storm steentjes tussen haar pootjes klemt om niet te worden meegesleurd.

Toegepast op de wisselende stemmingen die ons kunnen overvallen, is het goed dat je het volgende bedenkt:

- Een goed en "gelukkig" gevoel heeft op zich niet veel met de toewijding aan God te maken. Maar het kan die wel vergezellen en ons helpen, er trouw aan te zijn. Het hoort een beetje bij Gods "heilseconomie".

- Je mag er dus gerust van genieten, maar ga er niet in óp. Wees bereid, op de Thabor én op Calvarië bij de Heer te zijn. Of, om het met Spreuken te zeggen: "Als je honing vindt, eet er dan niet meer van dan goed voor je is" (25, 16).

- Vallen het plezier en de smaak in je toewijding weg, dan kan dit heel goed je eigen schuld zijn: er sluipen gemakkelijk wat verbeelding, luiheid en ontrouw aan je principes en afspraken in je hart binnen; kortom: je bent het geluk niet waard geweest! Maar ook zonder aanwijsbare aanleiding kun je voor je gevoel terecht komen in een dor en dorstig land.

- Je mag dan gerust bidden om terugkeer van de vroegere vreugde, met de Bruid uit het Hooglied bijvoorbeeld: "Scheer je weg van hier, onvruchtbare wind, die mijn ziel verdort; kom tot mij, o heerlijke bries der vertroosting, waai door mijn tuin…" (4, 16).

- Misschien kan ook hier een geestelijk leidsman of goede vriend(in) je wat oppeppen.

- In elk geval: blijf rustig en aanvaard het zoals het komt. God stelt naar mijn bescheiden mening gedroogd fruit evenzeer op prijs als een sappig exemplaar. En diensten, Hem aangeboden zónder smaak, smaken Hem zelfs beter dan wanneer ze ook bij óns in de smaak zouden vallen.

- En om dan maar weer met mijn favoriete Bruid te eindigen, je kunt haar in tijden van dorheid met recht en reden nazeggen: "Ik slaap wel, maar mijn hart is wakker" (Hooglied 5, 2).