© De Nederlandse Provincie van Oblaten osfs | contact
Philothea

Wegen tot een evenwichtig leven
Willem Spann osfs

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | nawoord | naar index

4. Over het contact met God - Enkele grondlijnen

(Inleiding, deel II, 1-2, 7)

Beste Philothea,

elke tijd is anders, en je kunt onmogelijk zó ver vooruitkijken, dat je een voorstelling hebt van het dagelijkse doen van de mensen lang na jouw tijd. Jij zult tussen opstaan en slapen gaan (op andere uren dan wij deden!) door dingen in beslag genomen worden waar wij in onze 17e eeuw nog nooit van gehoord hadden. Ik wil dan ook bij mijn volgende raadgevingen over het gebed niet zo in details treden als ik dat in mijn boekje deed. Je kunt dat misschien zelf eens opzoeken en nalezen. Wat ik in deze en enkele volgende afleveringen doen wil, is: je ervan overtuigen dat je niet zonder contact met God kunt, en je daarna wat middelen aan de hand doen om dat contact op jouw persoonlijke, aan je leven aangepaste manier te onderhouden en te voeden.

Toen ik kind was, heb ik van mijn moeder net zo vanzelfsprekend leren bidden als ik van haar mijn Savooise dialect overnam. Zo werkt dat. Ik vind dat je om die reden inwendig veel met God en met het aardse leven van Jezus bezig moet zijn (leef bijvoorbeeld mee met de cyclus van het kerkelijk liturgisch jaar, een opvoedingsmiddel zonder weerga). Het kan niet anders of je hart gaat er naar staan, zoals je mond ging staan naar de taal van je opvoeders. Een kleine morgenmeditatie, buiten of in een gewijde ruimte, kan een fris en sprankelend begin zijn van een drukke dag; er blijft altijd wel iets van in je geest rondzingen. Ik noemde dat graag 'een geestelijke ruiker'. Denk daarbij aan een bloem in je knoopsgat, waarvan je tussen de bedrijven door de geur en de kleur gewaar wordt. Op deze morgenwijding kom ik later terug.

Er is nóg zo'n term van vroeger dagen, die we misschien in een nieuw jasje moeten steken, maar die niets aan waarde verloren heeft: 'je in Gods tegenwoordigheid stellen'. Ik heb altijd de raad gegeven, dat te doen vóór ieder gebed en vóór elke andere bezigheid. Het is een soort oefening in concentratie, in bij de les zijn, die ook in je dagelijkse leven zorgt voor evenwicht en voor wat jullie tegenwoordig efficiënt handelen noemen. Er zijn tal van manieren voor te bedenken, er komen honderden boeken over uit, en verderop zal ik op mijn beurt je er wat handreikingen voor geven.

Vandaag wil ik nog iets zeggen over de waarde van formulegebeden. Daar bedoel ik zulke teksten als het Onze Vader, het Weesgegroet en jet Rozenhoedje mee. Velen van ons zijn er mee opgevoed. Hun grote verdienste is, dat ze ons van binnen 'stofferen' met goede en bruikbare gedachten en gevoelens. Meer niet, want zodra je hart op een andere, misschien wel woordeloze manier met God bezig wil zijn, moet je daar zeker de voorkeur aan geven. Maar het zou erg jammer zijn als je het kind met het badwater weggooide door geen formulegebeden te willen doen omdát het formules zijn. Dat is dan zoiets als nooit soepel een auto leren besturen omdat je er tegen bent, je eerst in het opvolgen van regeltjes te oefenen.