Archief van de maand: oktober, 2025

Allerzielen 2025

2 November: Allerzielen

ALLERZIELEN

In de herfstachtige stilte van november
gaan onze gedachten uit naar onze doden.
We verbreken de stilte en noemen hun namen.
Hun leven, hun zorgen en werken
staan ons klaar en duidelijk voor ogen.
Ze zijn voor ons niet zomaar een naam:
ze horen onverbrekelijk bij ons.
Zonder hen was ons leven anders geweest.
Wie we nu zijn, zijn we mede door hen geworden.
Ondanks hun dood leven ze in ons verder.
Het zaad dat zij hebben uitgezaaid in ons,
dat mag verder uitgroeien tot volle wasdom.
Het beste dat er in hen was,
dat hebben ze met ons gedeeld.
Daarom kunnen we hun namen niet vergeten.
Ze blijven een deel van ons leven.

Allerzielen: het is een dag van pijn,
maar ook van dankbaarheid.
We zien hun namen rond het kruis van Jezus.
Ze delen in Zijn onvermijdelijke dood.
We voelen ons geslagen of in de steek gelaten.
Ons leven is dor en leeg geworden.
Maar misschien kunnen we op deze troosteloze dag
ook iets aanvoelen van een nieuwe lente.
Hopelijk is er tegen beter weten in
iets van een geloven in een leven voorgoed.
Zeker is, dat we God aan onze kant mogen weten.
Hij is solidair in ons verdriet,
maar Hij is ook een bevrijder,
die onze doden voert naar het nieuw Jeruzalem.

Wim Holterman osfs

 

30e Zondag door het jaar 2025

Dertigste Zondag door het Jaar
Ecclesiasticus 35, 12-14.16-18; Lucas 18,9-14

IN GESPREK MET GOD….

Twee mensen bidden in de tempel.
De een bidt met opgeheven hoofd
en beveelt zijn eigen goedheid aan.
De ander komt thuis bij zichzelf
en vraagt om genade.
De laatste wordt in Gods ogen de eerste.
Zo is God: Hij kijkt mensen
niet naar de ogen.
Hij ziet wat er diep in ons leeft.
Hij heeft oog voor de binnenkant
en niet voor de uiterlijke schijn.

In gesprek met God mogen we ons voordoen
zoals we werkelijk zijn.
Onze kleinheid, ons tekortschieten:
Hij veroordeelt ons daarom niet.
Hij wil er voor ons zijn:
een bron van kracht en inspiratie.
Hij pint ons niet vast op onze fouten,
maar reikt openingen aan
naar een nieuwe toekomst.

In gesprek gaan met God:
we mogen dat telkens weer doen.
Het leidt ons naar onze diepste bronnen.
Het verzamelt onze beste krachten
om een nieuwe wending te geven
aan ons leven met elkaar en met God.
In gesprek gaan met God:
het is de motor van ons geloven.

Wim Holterman osfs

29e Zondag door het jaar 2025

Negenentwintigste Zondag door het Jaar
Exodus 17, 8-13; Lucas 18, 1-8

BIDDEN

Het is niet eenvoudig
om in de drukte van ons bestaan
te komen tot echt gebed.
Het vraagt om de rust,
waarin je thuis kunt komen
bij jezelf en bij God.
Het heeft een plek nodig
waar ruimte is voor ons woord,
maar ook voor Gods wederwoord.
Bidden is spreken met God,
maar ook naar Hem luisteren.
Waar wij verstillen,
daar komt Hij aan het woord.
Bidden is geen doekje voor het bloeden.
Het maakt het onmogelijke niet waar.
Wel is het een schreeuw om recht,
om liefde, om vrede, om geluk.
Het heeft te maken met mijn diepste zelf,
maar ook met het leven van de wereld.
Bidden sluit aan bij onze diepste dromen:
een leven in harmonie met elkaar;
en een wereld waar het goed leven is
voor iedereen, voor de kleinsten het meest.
Daarom is bidden nooit vrijblijvend.
Het vraagt ook om onze inzet.
Met mooie woorden alleen
schiet ons bidden geen wortel.
Onze woorden moeten gedáán worden:
in onze naaste omgeving,
maar ook wereldwijd.

Wim Holterman osfs

28e Zondag door het jaar 2025

Achtentwintigste Zondag door het Jaar
Koningen 5, 14-17; Lucas 17, 11-19

GODDANK

Leven is plannen, berekenen.
Leven lijkt beheersbaar
door techniek, door informatica.
Alles is te koop.
Door de reclame heen
kijkt ons het koopbaar geluk aan.
Het ligt binnen ons handbereik.

En toch komen we veel tekort,
als we zo in het leven staan.
Leven is rijker en dieper.
Het is een geschenk,
dat ons wordt aangeboden.
Het krijgt diepte
door de liefde,
die anderen geven.
Leven is ook anderen zien staan.
Het is verantwoordelijk zijn
en zorg dragen.
Leven is een voortdurende uitdaging
om echt mens te worden.
De waarde van ons leven
wordt afgemeten aan de betekenis
die het heeft voor een ander.
Leven is zien,
telkens met nieuwe ogen,
met verwondering en aandacht.
Het is zeggen: Goddank,
dat ik mag leven.
Goddank, dat ik kracht krijg
in moeilijke dagen.
Goddank voor zoveel moois,
dat me zomaar gegeven wordt.
Goddank.

Wim Holterman osfs

 

27e Zondag door het jaar 2025

Zevenentwintigste Zondag door het Jaar
Habakuk 1, 2-3; 2,2-4; Lucas 17, 5-10

BLIJF VERTROUWEN

Leven kan hard zijn.
Mensen leven in oorlog.
Ziekte en dood liggen op de loer.
Honger en armoede:
we kunnen ze nog niet uitbannen.
En voor ons blijft die eeuwige vraag
naar het waarom van dit alles.
Waarom al die ellende?
Waarom de pijn van de dood
en van het alleen verder moeten?
In onze onmacht geven we
de schuld hiervan aan God.
Waarom heeft Hij de wereld zó
en niet anders gemaakt?
Het is een vraag van alle mensen,
van alle tijden.
Pijn en lijden maken ons opstandig.
Eigenlijk maar goed ook,
want ze moeten uitgebannen!
Dat hoeft ons geloven in God
niet onder druk te zetten.
Gelovig vertrouwen, dat het
anders kàn en anders moét,
dat is de motor tot verandering.
Als het ideaal van recht en vrede,
van geluk en liefde, verdwijnt,
dan zinken we diep.
Ons gelovig vertrouwen is
als een piepklein mosterdzaadje.
Het verwijst naar onze innerlijke kracht.
Als goedheid en vertrouwen openbreken
dan verandert onze wereld, ons leven.
Vandaar de profetische uitnodiging
om te blijven vertrouwen.
Het goede zal overwinnen.

Wim Holterman osfs