Onderstaand de links naar de vieringen tijdens het jubileum in Troyes.
Openingsceremonie op vrijdag 3 oktober 2025:
Célébration d’ouverture du Jubilé des 150 ans des Oblats de saint François de Sales– Troyes
Viering bij de zusters van de visitatie op zaterdag 4 oktober 2025:
Pontificale hoogmis met sluitingsceremonie zondag 5 oktober 2025:
Messe de clôture du Jubilé et ordinations
Heilige Familie
Ecclesiasticus 3,2-6.12-14; Mattheüs 2,13-15.19-23.
OPVOEDEN: EEN GROTE KUNST
Kinderen zijn voor ouders een gave.
Ze worden met vreugde verwacht.
Ze bepalen heel hun verdere leven.
Maar tegelijk zijn ze ook een opgave.
Kinderen doen een aanhoudend beroep
op hun verantwoordelijkheid.
Ze zijn afhankelijk
en groeien op tot zelfstandigheid.
Daartussen is het de kunst
om hen richting te geven
in alle geborgenheid en liefde.
Het is de kunst om het gevoel te geven,
dat ze zich gedragen mogen weten
en toch hun eigen richting mogen gaan.
Het is de kunst om in diepe verbondenheid
ruimte te scheppen voor nieuwe wegen.
Opvoeden van kinderen:
daarvoor bestaat geen opleiding.
Het is telkens weer improviseren,
proberen er het beste van te maken.
Het is door je manier van leven
wegen wijzen naar geluk en innerlijke vrede.
Het leven van het gezin van Bethlehem
is voor ons een voorbeeld:
door menselijke onvrede en teleurstellingen heen
bleef het vertrouwen vinden
in God en in elkaar.
Opvoeden: het is een grote kunst
en een grote verantwoordelijkheid tegelijk.
Maar het is al onze moeite waard,
omdat we daardoor meewerken
aan de wereld van de toekomst.
En dat is een goddelijke opdracht.
Wim Holterman osfs
Kerstmis
Jesaja 9, 1-3.5-6; Lucas 2, 1-14
Herders, Hij is geboren
Midden in die donkere nacht van toen
klonk een blijde boodschap.
Deze was niet bestemd voor mensen
als Augustus en Quirinius;
niet voor mensen, die verheven leefden.
Hij was gericht aan herders,
zwervers in het veld,
mensen, die van waken wisten,
die de duisternis doorzagen.
Ze leefden op het randje;
ook voor hen was er geen plaats.
Hen werd een Redder aangezegd.
De duisternis van hun doodse leven
werd in lichterlaaie gezet.
Er kwam nieuwe warmte,
goddelijke geborgenheid.
Een nieuwe dageraad brak aan.
Midden in de donkere nacht van nu
klinkt die pastorale boodschap opnieuw.
Hij klinkt voor ons, mensen,
op wacht voor het behoud van leven.
We dwalen in de duisternis
van ons bezit, van onze haat.
Het is moeilijk in te zien,
dat we een Redder nodig hebben.
Maar soms breekt even een nieuw licht door
in de schaduwkanten van ons leven.
We zien dat solidariteit toekomst maakt.
Onze blindheid wordt doorbroken,
ons lamgeslagen leven krijgt geestkracht.
De stad van David wordt de onze,
een pasgeboren Kind onze herder.
Door onze duisternis heen gloort leven.
Een nieuwe toekomst breekt naar buiten
“Eer aan God” en “Vrede voor mensen”:
ze gaan hand in hand op weg
naar een nieuw paradijs,
naar volop leven voorgoed.
Wim Holterman osfs
4e Zondag van de advent
Jesaja 7,10-14; Mattheüs 1,18-24.
WACHTEN VOL VERTROUWEN…
De grote profeet zingt van een kind
dat geboren zal worden: God met ons.
Dat kind is een teken,
dat God toekomst wil maken met mensen.
Hij zegt nog eens,
dat niet macht en geld
ons tot Gods mensen maakt.
Zij betekenen eerder ondergang,
machtswellust en geweld.
Onze toekomst licht op in een kind.
Het vraagt om onze liefde en zorg;
het daagt ons uit om solidariteit
en om echt hartelijk menszijn.
Ook in deze dagen verwachten we een kind.
Het is een teken, dat God met ons
op weg wil gaan door ons leven.
Het krijgt de naam “God redt”.
Het is een belofte en opdracht tegelijk.
Ons wachten is niet vrijblijvend.
Dit kind wil een plaats in ons leven.
Het is voor ons een woord, een richting.
We mogen ons met hem vereenzelvigen
door te doen wat hij heeft gedaan,
door zijn woorden waar te maken.
Advent: we verwachten opnieuw het kind
dat Gods zoon wil zijn.
Samen met ons wil het bouwen
aan Gods rijk midden onder ons.
Kerstmis vieren is:
die uitdaging aannemen vol vertrouwen.
Wim Holterman osfs
3e Zondag van de advent
Jesaja 35,1-6a.10; Mattheüs 11,2-11.
EEN BLOEIENDE WOESTIJN
‘Woestijn’ is het beeld van doodsheid.
Dorre droogte en verzengende hitte
maken het leven op die plek onmogelijk.
Er zijn geen andere wegen dan doodlopende.
‘Woestijn’ is ook het beeld van grootsheid.
De enorme rotspartijen met hun gouden glans
zijn fascinerend, van onmetelijke verhoudingen.
Het is een plek waar een mens zich nietig voelt,
maar ook waar God aan het licht kan komen.
Het is een plek waar dood en leven
elkaar rakelings nabij zijn.
Dit beeld staat Jesaja voor ogen.
Zijn leven en dat van zijn eigen volk
balanceert op leven en dood.
Los van Jeruzalem, los van eigen wortels
is het geen leven, is er alleen maar dood.
Het leven boet aan waarde in,
als God niet langer de bron van leven is.
Eenzaamheid en Godverlatenheid
grijpen je naar de keel, zijn verstikkend.
Jesaja legt zich niet neer bij deze doodswoestijn.
Zijn vertrouwen in God doet hem zingen
van een woestijn vol bloemen.
Het is een lied van hoop op toekomst,
een droom van het onmogelijke,
dat ondanks alles waar wordt.
Woestijn verandert voor hem in een plek
van lachen en juichen, van overvloedige oogst.
Woestijn wordt een beeld van zijn onverwoestbaar geloof,
dat God toekomst is en toekomst schept.
Blijven uitzien naar Hem
doet de woestijn bloeien, onweerstaanbaar.
Wim Holterman osfs
2e Zondag van de advent
Jesaja 11,1-10; Mattheüs 3,1-12.
BETROKKEN OP MENSEN
De profeet Jesaja schetst een beeld
van zijn, maar ook van onze wereld.
Het lijkt op een oude stronk:
gebroken, afgestorven, doods.
Een wereld van haat en onrecht,
waar stemmen gedwongen verstommen.
Er heerst de macht van het geweld,
van de eerste de beste.
Nog steeds wordt er gemarteld
en worden mensen geliquideerd.
Soms wordt recht vervangen door eigenbelang.
De tronk is het beeld van geworteld kwaad
en van ongeloof in een nieuwe toekomst.
En toch breekt er steeds die nieuwe twijg door.
Onmacht, haat, onvrede kán opengebroken worden.
Misschien niet groots en opvallend,
maar wel aanstekelijk en onweerstaanbaar.
Telkens staan er mensen op,
die nieuwe toekomst aanzeggen,
die banden verbreken en leven geven.
Ze zijn geraakt door het lijden van anderen.
Ze zijn begiftigd met de geest van de Heer.
Ook wij kunnen die mensen zijn,
niet groots en meeslepend,
maar wel als een twijg op een oude tronk,
betrokken op mensen, op de kleinen het meest.
Wim Holterman osfs
Oblaten van Franciscus van Sales in Nederland
Lindendijk 40a
5491 GB Sint Oedenrode
tel 0413 289786
Heeft u vragen met betrekking tot onze Congregatie neem dan contact op via het contactformulier.