2e zondag van de veertigdagentijd

2e Zondag van de Veertigdagentijd
Genesis 12,1-4a; Matteüs 17,1-9.

 

ZIEN, SOMS EVEN…
Als we kijken naar onze wereld
dan wordt het soms zwart voor onze ogen.
We zien dan beelden van honger en oorlog.
We kunnen er niet om heen
hoe mensen elkaar soms de dood aandoen.
Dichter bij huis voelen we soms,
dat we elkaar het licht in de ogen niet gunnen.
Door ziekte of dood lijkt de toekomst
soms op een donkere wolk,
die de zon aan ons oog onttrekt.

En toch: diep in ons is er hoop.
Soms lukt het ons om door alles heen
toch nog iets van licht te zien.
Een helpende hand, een hartelijk woord,
tillen ons uit boven de grauwheid van ons bestaan.

Lang geleden, maar ook vandaag nog
leeft er iemand onder ons,
die zegt: Ik ben het licht van de wereld.
Hij opent ogen van mensen,
die in Hem willen geloven.
Hij breekt onze blindheid open,
als we Hem durven herkennen in ons leven.
Hopelijk mogen we Hem zien, soms even…

Wim Holterman osfs