Archief voor categorie: Actueel

3e Zondag van Pasen
Handelingen der Apostelen 2,14.22-28; Lucas 24,13-35.

VAN JERUSALEM NAAR EMMAUS
Twee mensen onderweg,
ontgoocheld en verbitterd.
Hun idealen kapot geslagen.
De dood van hun held
was een streep door hun rekening.
Alles waar ze van gedroomd hadden:
het is een grote desillusie.
Ze gaan terug naar het oude vertrouwde,
hun eigen huis en haard.

Op hun levensweg ontmoeten ze
een niets vermoedende vreemdeling.
Hij opent hen opnieuw de ogen,
hij doet een nieuw vuur in hen branden.
Bij het breken van het brood
weten ze het zeker:
die vreemdeling is de verrezen Heer.
Hij doet hen opstaan
en naar Jeruzalem teruggaan.
Een nieuwe toekomst gaat voor hen open.

Wij zijn die mensen onderweg.
Soms voelen we ons gebroken,
niet in staat om verder te gaan.
Juist dan kunnen er mensen
in ons leven komen, onverwacht,
die ons een nieuw perspectief bieden;
mensen, die toekomst aanreiken
en ons doen opstaan.
Ze breken en delen hun leven met ons.
Van vreemdeling worden ze vriend
en verwijzen naar de verrezen Jezus,
die leeft midden onder ons.

Wim Holterman osfs

Pasen
Genesis 1,1-2,2 of 1,1.26-31a; Matteüs 28,1-10.

Pasen is niet los verkrijgbaar.
Het ‘alleluja’ kan pas klinken
na het ‘kruisig Hem’.
Pasen is geen doekje voor het bloeden,
niet een zoethoudertje.
Het vindt zijn grond in het leven,
in ons eigen leven.

Ons leven is soms een worsteling.
Er ligt een steen op ons hart.
We weten nauwelijks hoe we verder moeten.
We voelen aan den lijve
de stille duisternis van het graf.

Maar ook is er iets in ons,
dat zegt: Leg je daar niet bij neer.
Kom in opstand tegen wat je terneerdrukt.
En soms is de steen
plotseling, ongezien, al weg.
De toegestoken hand van iemand
laat je iets zien van een nieuwe dag.

Opstaan uit het graf van onrecht,
uit het graf van geweld en neergang:
daaraan mogen we werken.
We mogen voor elkaar een handreiking zijn.
We mogen elkaar telkens laten weten:
er is toekomst, ga weg van het graf.

Er is er ons Een voorgegaan,
die – eens en voorgoed – heeft laten zien,
dat na Goede Vrijdag Pasen komt,
na dood leven
en na ondergang opstanding.
Daarom herinneren we ons vandaag Hem,
die de garantie is,
dat leven het wint van de dood.
Hij is ons voorgegaan als mens van God,
geschreven in Zijn handpalm, voorgoed.

Wim Holterman osfs

5e Zondag van de Veertigdagentijd
Ezechiël 37,12-14;
Johannes 11,1-45 of 3-7.17.20-27.33b-45.

OP WEG NAAR HET LEVEN
Vallen en opstaan:
zo is ons leven.
Vandaag kan het niet op,
morgen voelen we ons doods.
Nu lacht ons het leven toe,
morgen lijkt alles donker.
We worden heen en weer geslingerd
tussen hoop en vrees,
tussen dreiging en vreugde.
Midden op die weg
staat de kruisboom van Jezus.
We stoten ons aan de dwarsbalk
van lijden en pijn.
Maar, geworteld in het donker,
wijst hij ons naar het licht.
Zijn kruis staat haaks
op onze wereld van eigenbelang.
Het wijst ons op het paradijs
van geven en delen,
van genoeg voor iedereen.
Sterven om te leven,
leven om te geven:
dat is het parool van Jezus.
Zo is Hij verrijzenis en leven
in Gods naam.

Wim Holterman osfs

3e Zondag van de Veertigdagentijd
Exodus 17,3-7; Johannes 4,5-42 of 5-15.19b-26.39a.40-42

 

HET GESPREK BIJ DE BRON
In een onooglijk gebied,
– ergens tussen Galilea en Jeruzalem,
met de dood voor ogen –
ontspint zich een gesprek
tussen Jezus en de Samaritaanse vrouw.
Eerst ging het over alledaags water,
later over de bron van leven.
Het gewone levensnoodzakelijke
krijgt door de woorden van Jezus
een uiterst diepe betekenis.
Hijzelf wordt tot de bron
waaruit mensen kunnen putten.
Meer nog: Jezus boort in mensen
nieuwe leven gevende bronnen aan.

Het gesprek van Jezus en de Samaritaanse
kan in ons de vraag doen opborrelen:
welke is onze bron; waaruit leven wij?
Wat is in ons leven echt belangrijk
en wat geeft er richting aan?
Zittend bij de bron
mogen we in gesprek gaan met onszelf.
We mogen de woorden van Jezus
door ons heen laten gaan
als levend en verfrissend water.
Het geeft nieuw zicht op ons leven;
het is richting en toekomst voor ieder.

Wim Holterman osfs

1e Zondag van de Veertigdagentijd
Genesis 2,7-9.3,1-7; Matteüs 4,1-11.

KIEZEN VOOR LEVEN
Kiezen is niet gemakkelijk.
We hebben vaak al heel veel.
Veel behoeften zijn al vervuld.
We kunnen kopen wat we willen.
Op allerlei manieren worden
ons de luxe artikelen aangeprezen.
De verborgen verleiders doen
hun werk meer dan goed.
Ze dagen ons uit
om goed te zorgen voor ons
steeds maar hebben en houden.

Kiezen is niet gemakkelijk.
Het kost moeite om in te zien,
dat veel hebben weinig toevoegt
aan echt en volop menszijn.
Andere waarden zijn belangrijker:
gezondheid, liefde en geluk.
Vrede en saamhorigheid,
solidariteit huiswijn bij jezelf:
zij geven aan ons leven waarde.
Ze zijn niet te koop,
niet los verkrijgbaar.
Ze zijn afhankelijk van onze keuze.
Voor ons kunnen ze belangrijk zijn,
omdat we er waardevolle mensen door worden,
mensen die kiezen voor echt leven
in verbondenheid met God en elkaar.

Wim Holterman osfs