Archief voor categorie: Actueel

Heilige Drie-eenheid
Exodus 34,4b-6.8-9; Johannes 3,16-18.

EEN GOD MET VELE GEZICHTEN

Het is ons mensen eigen
om een beeld te vormen van God.
We vinden dit al in het eerste bijbelboek:
de scheppende Geest boven de wateren.
En verderop is Hij als een lichtende wolk,
die de weg wijst door de woestijn.
Er is het beeld van de Herder,
die waakt over zijn kudde;
of van de moeder, die zorg draagt
voor haar kwetsbare mensenkind.
Hét beeld van God is Jezus,
een mensenkind uit Nazareth,
Gods welbeminde.
Hij is sprekend Zijn Vader,
Zijn volmaakte beeld en gelijkenis.
Zijn woorden en daden:
zij wijzen allen in Gods richting.

God laat zich anders aan ons zin
naargelang onze situatie anders is.
Soms is Hij ver weg,
omdat we zelf onze richting kwijt zijn.
Hij is onbegrijpelijk en hard,
als een geliefde van ons is weggenomen.
Maar Hij kom ook in zicht,
als onze dankbaarheid niet op kan
bij de geboorte van nieuw leven.
God heeft vele gezichten,
omdat Zijn naam is: Ik ben er voor jou.
Hij is er op elk moment van onze levensweg,
in goede en in kwade dagen.
Hij is als een mantel om ons heen.

Wim Holterman osfs

7e Zondag van Pasen
Handelingen der Apostelen 7,55-60; Johannes 17,20-26.

BIDDEN OM EENHEID

Eén zijn zoals Hij en zijn Vader:
dat is de laatste hartenkreet
van Jezus voor zijn heengaan.
Het is zijn testament,
dat hij ons heeft nagelaten.
Die eenheid, die relatie
tussen mensen en God
en tussen mensen onderling:
daarvoor heeft Hij geleefd,
daarvoor is Hij gestorven.
Hij geeft ons als zijn laatste adem
de opdracht mee om gestalte te geven
aan die intieme verbondenheid.
Mensen mogen elkaar op handen dragen,
omdat we weten, dat God
niemand van zijn mensen laat vallen.
We leven allen op dezelfde aarde,
we breken en delen hetzelfde brood,
we geloven in dezelfde God:
daarom zijn we Zijn mensen
en zijn we mensen voor elkaar.
In onze zorg voor anderen,
in onze liefde en verbondenheid
laten we iets zien van
Gods liefde voor ons.
Biddend mogen we de diepste bronnen
in ons aanboren om mens van God te zijn
en mens voor ieder die we ontmoeten.
Het is gehoor geven aan
het altijd weer nieuwe gebod
van liefde en solidariteit.

Wim Holterman osfs

5e Zondag van Pasen
Handelingen der Apostelen 14,21-27;
Johannes 13.31-33a.34-35.

EEN NIEUW GEBOD

Het gebod van de liefde
is niet alledaags, niet gewoon.
Het is een voortdurende uitdaging
tot radicaal leven.
Een woord, een gebaar:
ze kunnen wonderen doen.
We weten het.
Maar toch zwijgen we soms.
Het valt ons moeilijk
om daadwerkelijk te geloven.
Het is niet gemakkelijk
om uit ons eigen centrum te komen.
Een ander in het centrum
van onze aandacht en goedheid plaatsen:
het lijkt zo moeilijk.
En toch weten we ook,
dat de waarde van ons leven
wordt bepaald door ons geven en delen.
Niet wat we hebben is belangrijk,
maar wel wie we voor een ander zijn.
Jezus houdt ons een nieuw gebod voor.
Het nieuwe is misschien wel:
telkens met nieuwe ogen kijken
naar mensen en naar onze wereld;
telkens weer nieuwe creativiteit
ontwikkelen om goed te doen.
Liefde is nooit aftands, nooit uit de tijd.
Ze is altijd nieuw,
omdat ze altijd opnieuw gedaan moet worden.
Een nieuw gebod, een nieuwe uitdaging
om echt mens te worden.

Wim Holterman osfs

3e Zondag van Pasen
Handelingen der Apostelen 5,27b-32.40b-41;
Johannes 21,1-19

OVER EEN ANDERE BOEG

Een hele nacht gezwoegd, niets gevangen.
Om moedeloos van te worden. Alles voor niets.
Dat was de ervaring van Petrus en de zijnen.
Ook ons komt dat niet onbekend voor.
Het bevel van Jezus moet voor hem
geklonken hebben als een vloek.
’s Morgens gaan vissen, op een ongewone manier,
het over een andere boeg gooien:
dat is hetzelfde als het onmogelijke vragen.
En dan blijkt de vangst overweldigend.
Hun leven neemt opnieuw een andere wending,
want ze hebben de Heer, de Verrezene, herkend.
Hij, die de wereld omgekeerd wil,
Hij wijst hen nieuwe richting.
Hij geeft leven en vrucht in overvloed.

Ook in ons leven vangen we vaak bot.
Alles waar we op gehoopt hadden,
komt anders uit dan verwacht.
Gezondheid verandert in ziekte.
Ons werk moeten we verruilen voor thuiszitten.
Soms lijkt ons leven een donkere nacht.
Ook voor ons klinkt dan de boodschap:
Gooi het over een andere boeg;
ga niet bij de pakken neerzitten.
Want wie je ook bent: je mag rechtop gaan.
Je mag gaan Jezus van Nazareth achterna:
van dood naar leven, van angst en pijn
naar een nieuwe toekomst.

Wim Holterman osfs

Pasen
Genesis 1,1-2,2 of 1,1.26-31a; Lucas 24,1-12.

DE NACHT VOORBIJ

Vroeg in de morgen,
– het was nog donker –
toen is het gebeurd.
Maria van Magdala,
Petrus en Johannes:
ze zijn niet meer te houden.
Ze snellen naar het graf.
Ze komen uit het duister
van Goede Vrijdag.
Het donker van een zinloze dood,
hangt nog als een waas
over hun schijnbaar mislukte leven.
Ze vinden een leeg graf,
alleen nog wat doodsattributen.
Langzaam groeit het inzicht,
dat er een nieuwe zon opgaat.
Door het duister heen
gaat een nieuw licht schijnen.
Na de nacht van dood
begint de dag van het leven.
Het lijkt een nieuwe dag
in het Scheppingsverhaal:
“Het werd avond en morgen:
de eerste dag van de week”.
De zon van die dag
begint te branden als een vuur.
Hij vuurt hen aan
om te geloven in leven
voorbij de dood,
in licht voorbij de nacht.
Want Hij is verrezen:
het graf is leeg,
voorbij de nacht.

Wim Holterman osfs