© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Citaat november 2020


De heilige liefde is voor de mens een voortdurende opgave. Maar wie steeds mee blijft werken met wat God geeft, schrijft Franciscus van Sales, kan aan het einde van het leven het geluk proeven om in heilige liefde te sterven. De hier genoemde boetvaardigheid wordt door Thomas van Aquino beschreven als een bijzondere deugd die bij de rechtvaardigheid hoort. Wie boetvaardig is, heeft berouw over wat hij verkeerd heeft gedaan en daarnaast heeft hij ook het vaste voornemen om te herstellen wat werd misdaan. Net als alle andere deugden is boetvaardigheid iets wat om voortdurend te blijven beoefenen.
In dit hoofdstuk van de Theotimus gebruikt Franciscus van Sales het beeld van de Jacobsladder. In Genesis 28 droomt Jacob van een ladder: ‘Hij zag een ladder die op de aarde stond en helemaal tot de hemel reikte, en daarlangs zag hij Gods engelen gaan en afdalen.’ Deze ladder is een metafoor voor de mystieke weg. In het citaat is de trapsgewijze opbouw duidelijk terug te vinden. Iedere zin kan gelezen worden als een nieuwe trede op de trap die naar de hemel voert.

De roeping is de eerste gunst die God ons aanbiedt. Hij doet dat op zo’n manier dat onze vrije wil deze gunst kan aanvaarden of verwerpen. Aan wie deze gunst aanvaardt, schenkt Hij het heilige gevoel van boetvaardigheid. Wie met die boetvaardigheid meewerkt, ontvangt van Hem de heilige liefde. Aan wie de heilige liefde bezit, schenkt Hij de hulpmiddelen die nodig zijn om daarin te volharden. En aan wie die goddelijke hulpmiddelen goed gebruikt, schenkt Hij de genade van het zalige geluk van het eeuwige leven."

Uit: Franciscus van Sales, Verhandeling over de liefde tot God, boek 3 hoofdstuk 5.
Bekijk ook de foto van de maand