© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Citaat maart 2020


Meestal als we iets goed noemen, gaan we er van uit dat het niet beter kan. Ook wordt hier beschreven dat iets wat op zichzelf goed is, toch fout kan aflopen. Wie heeft niet ervaren dat je met de beste bedoelingen iets doet wat helemaal verkeerd uitpakt? Franciscus van Sales biedt ons hier een andere kijk. Het goede, zo legt hij uit, moet voortgezet worden tot het einde toe. Het moet steeds opnieuw gedaan of gesteld worden, niet alleen op dat ene moment, maar ieder moment opnieuw. Hoe vaker hoe beter. Alleen dan kan het zich verdiepen en vergroten en uiteindelijk voortreffelijk worden. Iets wat op zichzelf goed is, kan ook aan waarde en betekenis verliezen als het een éénmalig iets blijkt te zijn. Wie goed wil doen, dient dit voortdurend, tot aan het einde toe te blijven herhalen. En van die herhaling moet niet angst of spijt de drijfveer zijn, maar liefde. Alleen zo klimmen we steeds hoger op de treden van de trap van vergelijking: goed, beter, best.

Het voornemen om vandaag een aalmoes te geven is goed, maar als je je voorneemt om dat alleen vandaag te doen, is het niet meer goed, maar slecht. Zo sluit je immers met het goede het betere uit. En het betere is: niet alleen vandaag aalmoezen geven, maar ook morgen en alle andere dagen als het even kan. Niemand zal ontkennen dat het goed is om spijt te hebben van je zonden. Alleen zo ontkom je immers aan de hel en win je de hemel. Maar als je besluit dat je om geen enkele andere reden ergens spijt van hebt, sluit je het betere uit, namelijk: spijt hebben van je zonden uit liefde tot God. Als je dat uitsluit, bega je een nog grotere zonde. Want wat voor vader zou willen dat zijn zoon hem wel diende, maar niet uit liefde? Het begin van goede dingen is goed, de vooruitgang is beter en het einde is het beste (…). Maar iets te willen stoppen bij het begin of tijdens de vooruitgang is tegen alles in en een verstoring van de orde. De jeugd is goed, maar het is verkeerd om altijd kind te willen blijven. Een kind van honderd jaar is immers vervloekt (Jesaja 65, 20). Beginnen met leren is goed, maar wie van start gaat met de bedoeling om nooit het vak te leren waar men in getraind wordt, is onredelijk bezig. Angst en spijt vormen een goed begin van de Christelijke wijsheid, omdat ze ons boetvaardig maken. Maar wie niet de bedoeling heeft om bij de liefde uit te komen, die de volmaaktheid is van de boetvaardigheid, beledigt God. Want Hij heeft alles tot liefde voor Hem bestemd, dat is het doel der dingen."

Uit: Franciscus van Sales, Verhandeling over de liefde tot God, boek 2 hoofdstuk 19.
Bekijk ook de foto van de maand