© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Citaat april 2021


In de Theotimus – ofwel de Verhandeling over de liefde tot God – citeert Franciscus van Sales veelvuldig uit het werk van kerkvader Augustinus (354-430). Soms neemt hij de woorden letterlijk over en kondigt dit ook aan. Soms klinkt de stem van Augustinus wat meer op de achtergrond mee. In dit citaat klinken de bekende woorden mee die afkomstig zijn uit de Belijdenissen van Augustinus: ‘Rusteloos blijft ons hart tot het rust vindt in U’. Rusteloosheid is niet per se negatief te duiden. Het gaat eerder om beweeglijkheid en om dynamiek. Als het om liefde gaat, is zeker de eerste periode van verliefdheid uiterst onrustig, maar meestal niet in negatieve zin. Deze rusteloosheid, uitmondend in eenwording met de geliefde/Geliefde, wordt in dit citaat door Franciscus van Sales niet alleen aanvaard maar ook aangeprezen als de weg die men te gaan heeft, tot in de dood, waarin het met alle onrust gedaan is.

Je kunt zowel van vreugde sterven als van verdriet. Misschien kan de vreugde ons zelfs eerder vernietigen dan verdriet. Toen Alexander de Grote de hele wereld – niet echt de hele wereld, maar toch wel een groot deel – had veroverd, hoorde hij vertellen dat er nog meer werelden waren. Toen hij dat hoorde, huilde hij als een klein kind dat een appel wil en er geen krijgt. Ook al noemde men hem ‘de Grote’, als een dwaas vergoot hij tranen met tuiten, omdat hij wist dat hij die andere werelden met geen mogelijkheid zou kunnen veroveren. Dat was hem met deze ene wereld nog niet eens gelukt. Hij genoot enorm van zijn wereldrijk, op een manier die niemand hem na kan doen, maar hij was toch niet tevreden. Die andere werelden, waar de een of andere zot over had gesproken, kon hij immers niet veroveren. Bewijst dit verhaal niet dat de dorst van ons hart in dit leven niet gelest kan worden, Theotimus, en dat deze wereld niet genoeg is om het hart tot rust en vrede te brengen? O ontzagwekkende, maar beminnenswaardige onrust van ons hart! Wees rusteloos, mijn ziel, en blijf rusteloos. Vind nooit of te nimmer ook maar ergens op aarde rust, totdat je bent aangekomen bij de zuivere bron van het eeuwige leven. Alleen de Allerhoogste kan je dorst lessen en je onrust wegnemen. "

Uit: Franciscus van Sales, Verhandeling over de liefde tot God, boek 3 hoofdstuk 10.
Bekijk ook de foto van de maand