© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Citaat april 2022


In dit dubbeljubileumjaar is deze rubriek gewijd aan de getuigenis die Jeanne de Chantal aflegde over Franciscus van Sales. Die getuigenis was onmisbaar voor het canonisatieproces, dat wil zeggen de zalig- en heiligverklaring van Franciscus van Sales. In dit citaat gaat het over de wijze waarop Franciscus van Sales op initiatief en voorspraak van bisschop De Granier diens opvolger werd. Van belang hierbij is dat de beoogde heilige niet al te ambitieus is en deze positie niet al te nadrukkelijk voor zichzelf opeist, want dat zou getuigen van iets dat lastig te verenigen is met heiligheid. De nodige twijfel aan eigen kunnen en geschiktheid en de gelijkmoedigheid (hieronder vertaald als 'openheid' of 'onverschilligheid') als het gaat om de uitkomst van het examen onderstrepen de wijze waarop Franciscus van Sales de kerkelijke carrièreladder beklom. Monseigneur De Granier zou in 1602 overlijden en Franciscus van Sales werd vervolgens tot bisschop van Genève gewijd. In een brief aan Jeanne de Chantal schreef hij hierover: "Toen ik tot bisschop werd gewijd, nam God mij van me af om me voor Zichzelf in bezit te nemen; daarop schonk Hij me aan de mensen". Omdat Genève protestants was, was Annecy de zetel van de bisschop van Genève.

Iedereen weet dat wijlen bisschop De Granier geheel uit eigen beweging het verlangen opvatte om Frans tot zijn coadjutor en opvolger te maken, wat hij ook ten uitvoer bracht zonder dat de persoon in kwestie dit hoe dan ook nastreefde of er aanleiding toe gaf. Integendeel: hij stemde er maar heel moeilijk mee in, omdat hij zich daartoe onwaardig voelde. En wat betreft de stappen betreft die ondernomen werden om de toestemming van de hertog van Savoie los te krijgen; hij liet het rustig over aan wie dat wilde, zonder er zich in te mengen. Wijlen monseigneur De Granier stuurde Frans naar Rome om bepaalde zaken af te handelen, in gezelschap van een neef van de bisschop, die als opdracht kreeg om hem aan Zijne Heiligheid voor te stellen, in de hoop dat de paus ermee zou instemmen dat Frans de coadjutor en opvolger van De Granier werd. Paus Clemens VIII ging daar graag op in en nam Frans in aanwezigheid van enkele kardinalen een examen af, waarin hij geschikt werd bevonden. Zoals hij mij zelf verteld heeft, onderwierp hij er zich aan met zijn gebruikelijke rust en totale 'openheid' of 'onverschilligheid' voor de afloop van dit avontuur, oog in oog met zo'n eerbiedwaardig en heilig gezelschap. Verschillende geloofwaardige mensen hebben me verteld dat Frans geen enkele moeite deed om zijn benoemingspapieren in te dienen of zich tot bisschop te laten wijden tijdens het leven van monseigneur De Granier. Toch had deze goede prelaat dat graag gezien, en hij wilde aan Frans zelfs een deel van zijn inkomsten afstaan. Maar die stemde daarmee onder geen beding in; hij liet de hele kwestie over aan de goddelijke Voorzienigheid en deed er verder niets aan."

Uit: Franciscus van Sales, een getuigenis van Jeanne de Chantal. Vertaald door Willem Spann OSFS.
Bekijk ook de foto van de maand