Actueel Archieven - Oblaten van Sint Franciscus van Sales

2e zondag van de advent

5 december 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

2e Zondag van de advent
Jesaja 11,1-10; Mattheüs 3,1-12.

BETROKKEN OP MENSEN

De profeet Jesaja schetst een beeld
van zijn, maar ook van onze wereld.
Het lijkt op een oude stronk:
gebroken, afgestorven, doods.
Een wereld van haat en onrecht,
waar stemmen gedwongen verstommen.
Er heerst de macht van het geweld,
van de eerste de beste.
Nog steeds wordt er gemarteld
en worden mensen geliquideerd.
Soms wordt recht vervangen door eigenbelang.
De tronk is het beeld van geworteld kwaad
en van ongeloof in een nieuwe toekomst.

En toch breekt er steeds die nieuwe twijg door.
Onmacht, haat, onvrede kán opengebroken worden.
Misschien niet groots en opvallend,
maar wel aanstekelijk en onweerstaanbaar.
Telkens staan er mensen op,
die nieuwe toekomst aanzeggen,
die banden verbreken en leven geven.
Ze zijn geraakt door het lijden van anderen.
Ze zijn begiftigd met de geest van de Heer.
Ook wij kunnen die mensen zijn,
niet groots en meeslepend,
maar wel als een twijg op een oude tronk,
betrokken op mensen, op de kleinen het meest.

Wim Holterman osfs

1e zondag van de advent

28 november 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

1e Zondag van de advent
Jesaja 2,1-5; Mattheüs 24,37-44.

WEES WAAKZAAM…

Vaak is ons leven een sleur.
We leven van de ene dag in de ander.
We werken en slapen,
we hebben goede en kwade dagen.
Ook onze relatie met anderen
vertoont weinig hoogtepunten.
We leven zo ons eigen leventje.

De oproep van het evangelie geldt ons:
Wees waakzaam; kijk uit!
Ons leven is te kostbaar
om het in een dodelijke sleur te leven.
Ons wordt gevraagd om attent te zijn
op signalen van anderen
en op tekens van onze tijd.
Onze ogen en oren sluiten
maakt ons leven armer, doodser.

Het evangelie roept ons ook op
om attent te zijn
op de aanwezigheid van God
in ons leven, in onze wereld.
Zijn droom mag de onze worden:
een droom van liefde en recht,
van vrede en geluk voor alle mensen.

In deze adventstijd wordt ons gevraagd
om oog te hebben voor de komst
van God midden onder ons.
Hij verschijnt ons als een weerloze mens,
als een kind van mensen.
Hij is te vinden in de kleine, de machteloze;
kortom in ieder van ons.

Wim Holterman osfs

Christus Koning 2025

21 november 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

CHRISTUS KONING

Niet als een vorst hoog te paard,
niet met wapengekletter
of met ijzeren vuist,
wil Christus onze Koning zijn.

Niet wonend in paleizen,
niet rondgaand in een gouden koets
of zittend op een hoge troon,
wil Christus onze Koning zijn.

Niet met een zware kroon,
niet met de scepter van macht
of met een leger dienaren,
wil Christus onze Koning zijn.

Christus is onze Koning,
hangend aan een kruisbalk,
vernederd als een slaaf,
midden tussen misdadigers.

Christus is onze Koning,
als Hij zijn spotmantel draagt
en met doornen wordt gekroond,
vertrapt met de kleinsten.

Christus is onze Koning:
een Koning van liefde
en van solidariteit ten dode,
Koning van een omgekeerde wereld.

Wim Holterman osfs

33e Zondag door het jaar 2025

14 november 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

Drieëndertigste Zondag door het Jaar
Maleachi 3,19-20a; Lucas 21,5-19.

HOOP IN BANGE DAGEN

Onze wereld wordt getekend
door geweld en onderdrukking.
De een wil de ander klein krijgen
om zelf groot te lijken.
Mensen doen elkaar de dood aan,
omdat ze een andere overtuiging hebben.
Ze kijken elkaar niet meer aan
vanwege een andere kleur of geaardheid.
Er heerst verdeeldheid alom.
Vaak lijkt onze wereld
op de dodelijke chaos van het begin.

Midden in die wereld leven wij.
Ook wij worden bedreigd
door ziekte en dood,
door onenigheid en onverdraagzaamheid.
We gunnen elkaar het licht niet in de ogen.
Afgunst en jaloezie drijven ons voort.
Soms is ons leven en dat van onze wereld
een hopeloze puinhoop.

Te midden van dit alles
roept het evangelie ons op
om te blijven geloven in de toekomst.
Bij de pakken gaan neerzitten,
onszelf overgeven aan doemdenken
is uit den boze.
Het vraagt ons, dat wij het uithouden,
dat we elkaar bij de hand nemen
om zout en licht te zijn,
om vuur en warmte te verspreiden.
Het roept ons op om te blijven getuigen
van de geest die in ons leeft,
een geest van liefde, vrede en gerechtigheid.

Wim Holterman osfs

Kerkwijding van de Sint Jan van Lateranen 2025

7 november 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

Kerkwijding van de Sint Jan van Lateranen
Koningen 8,22-23.27-30: Lucas19,1-10

EEN LEVENDE KERK

Kerkzijn is geen sinecure.
Het vraagt om inzet en verbondenheid.
Steeds opnieuw moeten we terug
naar de levengevende bron.
De Blijde Boodschap is geen vrijblijvend verhaal.
Het is eerder een maalstroom,
waarin we ons mogen laten meeslepen.
Als kerk zijn we een diensthuis.
Er worden daden van solidariteit gevraagd.
Het lijden van mensen doet een appèl op ons
om ons in te zetten waar we kunnen.
Het evangelie daagt uit om
zelf een levende Blijde Boodschap te worden.
Maar kerk is ook een leerhuis.
Het verhaal van de Levende
moet worden doorgegeven:
van mens naar mens,
van ouder op kind.
Waar de Boodschap verstomt,
daar worden we als kerk armer.
Daarom mogen we elkaar verrijken
met onze geloofservaringen.
Op grond van ons leren en dienen
mogen we ook telkens weer samenkomen
om woord en daad te vieren.
We mogen hier op adem komen,
op de adem van Jezus’ geest
om Zijn kerk te worden, meer en meer:
mensen, die meeslepend leven,
vanuit de bron van het levende woord.

Wim Holterman osfs

Allerzielen 2025

31 oktober 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

2 November: Allerzielen

ALLERZIELEN

In de herfstachtige stilte van november
gaan onze gedachten uit naar onze doden.
We verbreken de stilte en noemen hun namen.
Hun leven, hun zorgen en werken
staan ons klaar en duidelijk voor ogen.
Ze zijn voor ons niet zomaar een naam:
ze horen onverbrekelijk bij ons.
Zonder hen was ons leven anders geweest.
Wie we nu zijn, zijn we mede door hen geworden.
Ondanks hun dood leven ze in ons verder.
Het zaad dat zij hebben uitgezaaid in ons,
dat mag verder uitgroeien tot volle wasdom.
Het beste dat er in hen was,
dat hebben ze met ons gedeeld.
Daarom kunnen we hun namen niet vergeten.
Ze blijven een deel van ons leven.

Allerzielen: het is een dag van pijn,
maar ook van dankbaarheid.
We zien hun namen rond het kruis van Jezus.
Ze delen in Zijn onvermijdelijke dood.
We voelen ons geslagen of in de steek gelaten.
Ons leven is dor en leeg geworden.
Maar misschien kunnen we op deze troosteloze dag
ook iets aanvoelen van een nieuwe lente.
Hopelijk is er tegen beter weten in
iets van een geloven in een leven voorgoed.
Zeker is, dat we God aan onze kant mogen weten.
Hij is solidair in ons verdriet,
maar Hij is ook een bevrijder,
die onze doden voert naar het nieuw Jeruzalem.

Wim Holterman osfs

30e Zondag door het jaar 2025

24 oktober 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

Dertigste Zondag door het Jaar
Ecclesiasticus 35, 12-14.16-18; Lucas 18,9-14

IN GESPREK MET GOD….

Twee mensen bidden in de tempel.
De een bidt met opgeheven hoofd
en beveelt zijn eigen goedheid aan.
De ander komt thuis bij zichzelf
en vraagt om genade.
De laatste wordt in Gods ogen de eerste.
Zo is God: Hij kijkt mensen
niet naar de ogen.
Hij ziet wat er diep in ons leeft.
Hij heeft oog voor de binnenkant
en niet voor de uiterlijke schijn.

In gesprek met God mogen we ons voordoen
zoals we werkelijk zijn.
Onze kleinheid, ons tekortschieten:
Hij veroordeelt ons daarom niet.
Hij wil er voor ons zijn:
een bron van kracht en inspiratie.
Hij pint ons niet vast op onze fouten,
maar reikt openingen aan
naar een nieuwe toekomst.

In gesprek gaan met God:
we mogen dat telkens weer doen.
Het leidt ons naar onze diepste bronnen.
Het verzamelt onze beste krachten
om een nieuwe wending te geven
aan ons leven met elkaar en met God.
In gesprek gaan met God:
het is de motor van ons geloven.

Wim Holterman osfs

29e Zondag door het jaar 2025

17 oktober 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

Negenentwintigste Zondag door het Jaar
Exodus 17, 8-13; Lucas 18, 1-8

BIDDEN

Het is niet eenvoudig
om in de drukte van ons bestaan
te komen tot echt gebed.
Het vraagt om de rust,
waarin je thuis kunt komen
bij jezelf en bij God.
Het heeft een plek nodig
waar ruimte is voor ons woord,
maar ook voor Gods wederwoord.
Bidden is spreken met God,
maar ook naar Hem luisteren.
Waar wij verstillen,
daar komt Hij aan het woord.
Bidden is geen doekje voor het bloeden.
Het maakt het onmogelijke niet waar.
Wel is het een schreeuw om recht,
om liefde, om vrede, om geluk.
Het heeft te maken met mijn diepste zelf,
maar ook met het leven van de wereld.
Bidden sluit aan bij onze diepste dromen:
een leven in harmonie met elkaar;
en een wereld waar het goed leven is
voor iedereen, voor de kleinsten het meest.
Daarom is bidden nooit vrijblijvend.
Het vraagt ook om onze inzet.
Met mooie woorden alleen
schiet ons bidden geen wortel.
Onze woorden moeten gedáán worden:
in onze naaste omgeving,
maar ook wereldwijd.

Wim Holterman osfs

28e Zondag door het jaar 2025

10 oktober 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

Achtentwintigste Zondag door het Jaar
Koningen 5, 14-17; Lucas 17, 11-19

GODDANK

Leven is plannen, berekenen.
Leven lijkt beheersbaar
door techniek, door informatica.
Alles is te koop.
Door de reclame heen
kijkt ons het koopbaar geluk aan.
Het ligt binnen ons handbereik.

En toch komen we veel tekort,
als we zo in het leven staan.
Leven is rijker en dieper.
Het is een geschenk,
dat ons wordt aangeboden.
Het krijgt diepte
door de liefde,
die anderen geven.
Leven is ook anderen zien staan.
Het is verantwoordelijk zijn
en zorg dragen.
Leven is een voortdurende uitdaging
om echt mens te worden.
De waarde van ons leven
wordt afgemeten aan de betekenis
die het heeft voor een ander.
Leven is zien,
telkens met nieuwe ogen,
met verwondering en aandacht.
Het is zeggen: Goddank,
dat ik mag leven.
Goddank, dat ik kracht krijg
in moeilijke dagen.
Goddank voor zoveel moois,
dat me zomaar gegeven wordt.
Goddank.

Wim Holterman osfs

27e Zondag door het jaar 2025

3 oktober 2025/in Actueel/door Loes Wiggerts

Zevenentwintigste Zondag door het Jaar
Habakuk 1, 2-3; 2,2-4; Lucas 17, 5-10

BLIJF VERTROUWEN

Leven kan hard zijn.
Mensen leven in oorlog.
Ziekte en dood liggen op de loer.
Honger en armoede:
we kunnen ze nog niet uitbannen.
En voor ons blijft die eeuwige vraag
naar het waarom van dit alles.
Waarom al die ellende?
Waarom de pijn van de dood
en van het alleen verder moeten?
In onze onmacht geven we
de schuld hiervan aan God.
Waarom heeft Hij de wereld zó
en niet anders gemaakt?
Het is een vraag van alle mensen,
van alle tijden.
Pijn en lijden maken ons opstandig.
Eigenlijk maar goed ook,
want ze moeten uitgebannen!
Dat hoeft ons geloven in God
niet onder druk te zetten.
Gelovig vertrouwen, dat het
anders kàn en anders moét,
dat is de motor tot verandering.
Als het ideaal van recht en vrede,
van geluk en liefde, verdwijnt,
dan zinken we diep.
Ons gelovig vertrouwen is
als een piepklein mosterdzaadje.
Het verwijst naar onze innerlijke kracht.
Als goedheid en vertrouwen openbreken
dan verandert onze wereld, ons leven.
Vandaar de profetische uitnodiging
om te blijven vertrouwen.
Het goede zal overwinnen.

Wim Holterman osfs