Archief voor categorie: Actueel

12e Zondag door het jaar
Jeremia 20,10-13; Matteüs 10,26-33.

WEES NIET BANG …

Angst is het ergste,
dat een mens kan overkomen.
Angst verlamt en verstikt.
Ze is als een wurggreep:
ze kan dodelijk zijn.
Ze houdt mensen vast,
zodat ze niet voor-
of achteruit kunnen.
Ze neemt alle uitzicht weg,
ze werkt verblindend.

Angst staat haaks
op de boodschap van Jezus.
Hij staat voor leven,
voor bevrijding en toekomst.
Hij leeft voorbij de dood.
Hij weet zich geborgen
en veilig in Gods hand
Daarom kan niemand en niets
Hem tegenhouden.
Hij laat zich niet afschrikken,
niet door geweld of macht.

Wees niet bang:
dat blijft in ons naklinken.
Want nu is het onze beurt
om te werken aan Zijn ideaal.
We mogen blijven getuigen,
wetend dat niemand
ons kan klein krijgen.
We zijn méér dan een mus.
God staat achter ons
en voor ons.
We hebben niets te vrezen.
Wees niet bang:
’t is een kwestie
van gelovig vertrouwen
in het ideaal van Jezus
en in Gods bescherming.

Wim Holterman osfs

Sacramentsdag

GEDEELD EN GEBROKEN BROOD

Een laatste woord, een laatste gebaar
van iemand, die ons lief is,
blijft ons levenslang bij.
Ze zijn als een samenvatting van een leven.
En ze zeggen iets over de geleefde geest,
die daardoor aan ons wordt overgegeven.
Zulke woorden en gebaren
zijn veelzeggend en een grote rijkdom.
Aan het einde van zijn leven,
met de macht van de dood voor ogen,
nam Jezus wat brood en deelde het.
Mijn lichaam, mijn leven voor jullie gegeven.
Dat gebaar, die woorden van toen,
gaan al tweeduizend jaar met mensen mee.
Ze zijn als een levend verhaal.
Dat brood smaakt naar de slavernij van Egypte.
Het is bevrijdingsbrood en leeftocht
voor de woestijn van het leven.
Het is ook het verhaal van het levensbrood,
dat Jezus voor velen is.
Als geen ander gunt Hij volop leven,
gezondheid en innerlijke vrede.
Daarvoor geeft Hij zijn beste krachten,
zijn lichaam, zijn leven, aan ons gegeven.
Het is geen voer voor theologen,
maar een oprecht gebaar van volgehouden liefde.
En ‘als wij dan eten van dat brood’
dan nemen we zijn levenswijze over.
Hij komt in ons leven als brood om te leven,
als voedsel om de woestijn te overleven.
Dat ultieme gebaar gedenken is:
Zijn leven in ons opnemen;
Het door ons heen laten gaan.
Daardoor gesterkt en gevoed
maken we Zijn levenswijze tot de onze.
En we weten het: ons leven wint aan waarde
als we het breken en delen met elkaar,
als we het gebrokene in ons leven delen.
Hem gedenken is niet zoetsappig leven,
maar uitgedaagd worden
om zelf breekbaar te leven en te delen.
Maar dan wel gebroken en gedeeld
om te leven volop en voluit.
Dat vertelt ons het verhaal van het brood,
dat gebroken en gedeeld moet worden
om Zijn leven nooit te vergeten.

Wim Holterman osfs

Heilige Drie-eenheid
Exodus 34,4b-6.8-9; Johannes 3,16-18

DRIE-ENE GOD

Onze God heeft vele gezichten.
Soms is Hij meedogenloos;
dan weer een sterke bevrijder.
Hij is een meegaande God,
maar soms ook de grote afwezige.
Hij is er met name,
als mensen gevangen zijn
in hun menselijk bestaan.
Hij ziet onze pijn aan
en is nabij in pijn en lijden.

God laat zich aan ons zien
als een Vader of Moeder.
Hij is een en al zorg.
Hij wijst juiste wegen
en is trouw aan mensen.
Hij staat aan de oorsprong
van het leven van mens en wereld.
Hij is er ook,
als het leven een eind neemt.

God laat zich zien
als een Zoon van mensen:
en is trouw aan mensen.
Hij staat aan de oorsprong
van het leven van mens en wereld.
Hij is er ook,
als het leven een eind neemt.

God laat zich zien
als een Zoon van mensen:
begaan met het lijden van zovelen.
Hij ziet ons aan
door de ogen van allen
voor wie leven pijn en zorg is.
Hij lijdt mee en klaagt
begaan met het lijden van zovelen.
Hij ziet ons aan
door de ogen van allen
voor wie leven pijn en zorg is.
Hij lijdt mee en klaagt
het onrecht in onze wereld aan.

God laat zich aan ons zien
als Geest, als liefde
die brandt in mensen.
Hij is een bron van energie
en drijft mensen aan.
Hij geeft leven en adem
waar mensen verstikt raken.

God heeft meerdere gezichten.
Hij is een levend gebeuren,
die oplicht in ons bestaan.
Hij is een God van mensen
met namen van toen,
maar ook van vandaag
en van de toekomst.

Wim Holterman osfs

7e Zondag van Pasen
Handelingen der Apostelen 1,12-14; Johannes 17,1-11a.

IN GODS GEZELSCHAP
Bidden is niet hoog van de toren blazen,
niet een langdradig en moeizaam gebeuren.
Soms is het vragen om kracht bij ziekte
of om een steuntje in de rug bij een examen.
Op een ander moment is bidden een klacht.
“Waarom moest mij dat overkomen?”
“Waarom laat iedereen mij in de steek?”
Bidden is: je levensverhaal
onder Gods ogen brengen.
Het is zoeken naar een oer vertrouwen,
naar een fundament voor je leven.
Maar bidden is ook in stilte verwijlen
bij de harmonie in je eigen leven.
Het doet je dankzeggen voor het goede
dat je zomaar mag ontvangen.
Al biddend worden we ons bewust
van het lijden van mensen, van onze wereld.
Ingekeerd in onszelf gaan ons de ogen open.
De droom van God, dat alles goed is,
wordt voor ons een nieuwe opdracht.
Bidden sluit ons niet af van de werkelijkheid,
maar maakt ons er juist ontvankelijk voor.
In Gods gezelschap mogen we ons goed voelen.
Hij is er voor ons, en wij zijn er voor elkaar.
In Zijn gezelschap krijgt ons leven
echt waarde en telkens zicht op toekomst.

Wim Holterman osfs

6e Zondag van Pasen
Handelingen der Apostelen 8,5-8.14-17; Johannes 14,15-21.

LIEFDE ALS BRON
Niet haat of nijd,
niet vijandschap of eigenbelang
maakt een mens tot mens.
Niet wat iemand bezit
of de functie die iemand bekleedt,
maakt een mens tot mens.
Je bent pas echt iemand,
als er liefde in je groeit,
als je leeft vanuit liefde
voor God, mens en wereld.
Liefde is als een bron
met een overvloed aan energie.
Zij geeft kracht
om boven jezelf uit te stijgen.
Door haar worden je grenzen verlegd.
Anderen en ook dè Ander
kunnen bij je binnen komen.
Zij raken je aan
om te zien door hun ogen.
Door hen worden je woorden
in daden omgezet.
Er komt ruimte in je vrij
om nieuwe wegen te gaan,
wegen van solidariteit,
van vrede en geluk.
Liefde voor God en mens
is een onuitputtelijke bron
van weldadige energie.

Wim Holterman osfs